Pazartesi günü devam etmekte olduğum ”Inspiro-yaratıcı girişimler” programının son günüydü. Hepimiz kendimizce bir projeyi prezente ettik. En son proje bir arkadaşımızın şarkısı oldu. Şok oldum. Şarkı söylemek hiç aklıma gelmemişti. Ve şarkının sözlerini duyunca… Ve Elif bu şarkıyı sanki Süper Baba dizisi için değil de, 3 aydır her Pazartesi biraraya gelen grubumuza yazılmış gibi gözlerimizin içine baka baka söyleyince hepimizin gözleri doldu. Bambaşka geçmişlerden, bambaşka kültürlerden, hatta bambaşka nesillerden gelen 10 tane kadın… “Kadınlar anlaşamaz”ın aksine, bir o kadar anlaştık, birbirimizi hep bir o kadar iyi anladık. Farklılığın biraraya gelmesinden ortaya çıkan böylesine bir uyum…

Bize bu kadar kendimizi birbirimize açabildiğimiz için “Bravo!”; Zeynep, sana da bizi biraraya getirdiğin ve birçok zaman dağılacak duruma geldiğimizde bizi toparlayıp yeniden motive ettiğin için teşekkürler! İşte çalışmalarımızın son gününün finalini yapan şarkının sözleri:

Özgürlük,

uçsuz bucaksız bir ülke.

sevgin ışık tutmazsa,

yolumu bulamam ki…

Mutluluk,

uzansam dokunacak kadar yakın.

dostlarım olmazsa, tadına varamam ki…

hiçbir olay gerçek olmaz,

dostlarıma anlatmadan.

 hiçbir sevinç tamam olmaz,

sevenle paylaşmadan.

masallar masal değil,

sevgiyle anlatmadan…

İlginizi çekebilecek diğer makaleler: