Canım oyuncakları (Lovey)
Çocuklara disiplin uygulamaya çalışırken yapacağımız en büyük hatalardan birini öğrendim.
Cezalandırmak uğruna çocukların huzur bulmak için uyurken veya herhangi bir stres anında sarıldıkları “canım” oyuncaklarının (bu bir battaniye parçası da olabilir, yumuşak bir oyuncak da) onlardan alınması uygulamamamız gereken bir ceza. Sonuçta anne memesinden ayrıldıktan sonra sarılarak huzur buldukları sevgili yumuşakçaları -kokuları dahil- çocuklara annelerini hatırlatıyor ve onlara güven veriyor.
İngilizce’de “lovey” veya “comforter” terimleriyle geçen, benim Türk bebek-çocuk sitelerinde görmediğim için kendi kendime “canım oyuncakları” veya “yumuşakça” adını verdiğim bu geçiş dönemi nesneleri, onların bebeklik dönemiyle başlayıp çocukluk döneminin bir bölümünde de devam eden güven unsurları. Onlar annenin uzantıları. Bazılarımızın asla onsuz uyuyamadığımız oyuncaklarımızı, bazılarımızın ise sarılmadan gözümüzü kırpmadığınız battaniyeleri olmuştur küçükken. Onların bir ismi vardır ve hep hatırlarız. Benim Sarman kedim vardı ‘80’lerde bir akşam Moda’da çocuk bahçesinde unuttuğum ve arkasında eve gidene kadar uğrunda gözyaşı döktüğüm. Babam o günlerde belli bir saatten sonra sokakta dolaşmanın tehlikeli olduğu sebebiyle geri dönemedi ve benim canım oyuncağımla ayrılışım böyle vukuu buldu.
Kafası Winnie the Pooh olan, vücudu peluş mendil gibi olan bir oyuncağı 3 aylıktan beri kızıma uyku arkadaşı oldu. Ne zaman kendisini güvensiz hissetse, arabada yolculuk etse elinde Pooh’u vardır ve yüzüne, ellerine, ayaklarına sürüp durur. Sonunda da yüzünü Pooh ile kapatıp kokusunu içine çeke çeke uyur. Benim bebeklerin böyle bir oyuncağa ihtiyaçları olduklarıdan haberim yoktu. Bizim kızın olmazsa olmazı olan peluş Pooh’u kayınvalidem aldı Melis ile ilk tanışmaya geldiğinde. Sonra sonra, çocuklarla ilgili Amerikan websitelerini okuduğumda anladım ki annenin olmadığı durumda onun kokusunu hatırlatan bu yumuşakçaları yıkamak bile doğru değil. Berbat koktuğu halde Pooh’u yıkayamıyorum, Melis çok tepki gösteriyor. Tek anlamadığım, bu rezalet kokunun nasıl anne kokusuyla eşdeğerde olduğu :)
serra nin pembe battaniyesi vardi, bir gun evden cikarken elimizdeydi, arabaya bindik yok. nasil aradik heryeri ama sanki battaniye uctu. sonra baska bir pembe battaniyeye gectik, o sirada ustune ortmek icin kullandigi bir tane ama yeni degil asla! fakat ara ara eski battaniyeye goz yasi doktuk. bunu neden soyluyorum. eger bulabilirsen ya da kayinvaliden, en kisa zamanda o poohdan bir tane daha edinin ve yine becerebilirseniz donusumlu oynasin boylece o pooh unda yeniligi gitsin. Yikanma konusuna gelince bence pooh da banyo yapsin. kendileri processin icinde olunca lovey in yikanmasi sorun yaratmiyor. serra kendisi getirirdi makineye atalim o da banyo yapsin diye:) Belki Melis banyoda kendi sampuaniyla yikamak ister pooh u. beraber eglenceli bir aktivite olabilir..
Fundacım, haklısın. Ona yıkama görevi verince Pooh misler gibi kokmaya başladı:)
Pooh’un çok az farkla aynısından almıştım zamanında ben de kaybetme korkusu ile.
Ancak orjinaline “Pooh” diyip, yenisine “öbürü” diyor ve daha da beteri artık ikisinin de beraber hesabını tutuyor: Pooh burada, öbürü nerede diye…