Kadın-Erkek
Kadınların 20,000 kelime erkeklerin ise 7,000 kelime ile konuştuğunu yazıyor Louann Brizendine “Female Brain” adlı kitabında. Eşime bunu söylediğimde, “Wow, bu kadar sayıda kelime kullanıyor muymuşuz?” diye cevap verdi!
Kim diyorsa eşitiz diye, inanmayın! Bilimsel gerçekler bunun tersini savunuyor. Daha ana karnındayken, dişi ve erkek beyni farklı bir şekilde gelişmeye başlıyor. Doğumdan sonra bebeklerin neye daha fazla ilgi gösterdikleri ise yine cinsiyetlerine göre değişiyor.
İlginç bir deney okudum: Önce anaokulu öğrencilerine farklı renklerde objeler gösteriliyor. Erkekler siyah, gri, beyaz gibi renklere takılırken; kızlar turuncu, kırmızı, mavi gibi parlak renklere yöneliyorlar. Sonra yine aynı çocuklara bir takım oyuncaklar gösterildiğinde, kız çocukları bunların ne olduğunu anlamaya çalışırken; erkek çocukları oyuncağın ne yaptığıyla ilgileniyorlar.
Bu deneyden ne çıkarabiliriz? Kadınlar cümlenin öznesine odaklanırken, erkekler yüklemine ilgi gösteriyorlar. Bir cümle özne ve yüklemle beraber anlam taşıyacağına göre; erkek ve kadın eşit değil ama birbirlerini tamamlayan ve hayatı daha anlamlı hale getiren bir çift!
İş hayatında ise, ne yazık ki, bu basit çıkarımın işlemediğini görüyorum. Şirketlerin yönetim kurullarına bakıldığında, kadınların sayısı hayal kırıklığı yaratacak derecede az. Halbuki, erkeklerin ve kadınların yönetime kattığı değerin başka boyutlarda olduğu açık. Kadın sesinin güçlü duyulamadığı bir şirkette sağduyu ne kadar gelişebilir? Kadınların yönetimde olmadığı gazetelerin arka sayfalarında boy boy kadın vücudunun sergilenmesi bir rastlantı mı? Sizce Lehman Brothers’ın yönetim kurulu kadınlardan oluşsaydı, bedeli bu kadar yüksek riskler alınır mıydı?
Bizim neslimizde, iş hayatında kadınların önünün anne oldukları veya sırf kadın oldukları için kapandığını görünüyorum. Tek dileğim hem cinslerim ve empatik karşı cinslerimin çocuklarımızın önünü açacak tedbirler alması ve büyük adımlar atmaya başlaması…
Belki kız annesi olduğumdandır, kadınların toplumdaki yerinin ön plana çıkması beni daha da ilgilendirir oldu. Kadınların birbiriyle geçinememesi, kadın yöneticilerle çalışılamaması, kadının kadınlar için süslenmesi klişeleri söylenir durur. Bazen bunları ortaya atanların kadınları birbirine düşürmeye çalışan erkekler olduğunu düşünürüm. Ben kadın olduğu için biriyle çalışamadığım hiç olmadı, tam tersi genellikle kadınlarla daha kolay çalıştım. Süslenme konusuna gelince, bir erkek arkadaşımla buluşurken ne kadar süsleniyorsam bir kız arkadaşımla buluşurken de o kadar süsleniyorum. Artı ben etrafımda bakımlı ve güzel insanlar görmekten memnun olan biriyim, kim için süslenirse süslensin insanlar ne fark eder? Ofise geldiğimde kendimi Beverly Hills 90210 dizi çekimlerindeymiş gibi hissedebiliyorsam, daha ne isterim!
Çok güzel bir yazı olmuş…Aslında her iki cinste keşke ” ben üstünüm” kaygısından biraz uzaklaşıp, birbirlerinin üstün taraflarını kabul edip bunu kendilerine avantaj haline getirebilse…