Mutlu anne ütopyası
January 5, 2010
Mutlu olmak için tutumumuz değişmeliymiş! Talihsiz olayları, bilinmezlikleri daha sakin, daha az sıkıntıyla karşılayabilmekmiş mutluluğa uzanan yolun başı. Geçen hafta şirketimizde liderlere yönelik bir seminer vardı. Show yapan psikolog özetle bunları söyledi. İlginç olan şu aralar okuduğum “Flow “ adlı kitapta yazanlarla çok paralel bir söylemdi. Sanırım içi son derece dolu cümlelerle dolu olan bu kitaptan alınma çok yer vardı 2 saatlik konuşmada.
Gelin görün ki okurken “İşte hayatın özü bu!” diye altını çizdiğim cümleler, kızım 31 Aralık akşamı 39 derece ateşle yanarken tamamen aklımdan çıkıyor. İki gün boyunca ateşini düşürememek, geceleri başında nöbet tutup neredeyse hiç uyuyamamak, uyurken bile kucağımdan inmek istemeyen kızımı taşırken belimin kırılacağı hissi… Uykusuzluk ve korku ile bezenmiş bir yetememezlik duygusu…Ben bunları olgunlukla karşılayamıyorum. Yeni yıl akşamı için ne kadar mütevazi olsa da, güzel planlarım vardı. Ertesi gün içinse kendimi şımartacak bir iki saat…Ama hepsi Melis’in inlemeleri, hiç durmayan öksürük nöbetleriyle o kadar anlamsızlaştı ki! Bir anneyseniz her zaman en beklenmeyeni beklemek gerekiyor. Tabii bunu ne kadar becerebildiğim ortada! Aslında hayatımızda kontrolümüz dışındaki faktörlerin bizi mutsuz etmemesi gerekiyor. Çok mantıklı! Ama… O kadar çok şey var ki şu üç nokta yerine koyabileceğim.
Anlaşılan daha olgunlaşmam gerekiyor. Şimdilik sadece bu kitabı okuyup altını çizmekle yetinebilirim.
Kategorisi: Anne olarak yaşamak
Yorum yazın
Yorum yazabilmek için giriş yapmalısınız.
Geri izleme linki | Bu sitedeki yorumlar için RSS paylaşımı.