Normal doğum
by Esra Ilter
“Normal doğum mu yoksa sezeryan mı” sorularının bıktırdığı bir dönemdeyiz. Hamileliğim müddetince bir iki defa acaba mı diye aklımdan geçirmiş olsam bile, bu seçim konusunda ikilem yaşadığımı söyleyemem. Prediktörün göz kırpan pozitif sonucunu gördüğüm andan itibaren çok net olarak normal doğum yapmak istemediğimi biliyordum. Normal doğum esnasında çekilen sancılar benim kafamdaki ikincil önemdeydi. Benim derdim her jinekolojik muayenede de olduğu gibi, kendimi yarı çıplak o acayip pozisyonda ekspoze ediyor olmaktı. Önümden ben o haldeyken gelip geçecek olan hastane personelini düşünmek benim kabusumdu. Ben bu şekilde bir rahatsızlığı daha önce hiç kimeden duymadığıma göre, anormallik büyük ihtimalle bende. Sezeryan sırasında sanki kimse seni görmedi sorunuza ise cevabım çok net: Ben uyurken bana ne yaparlarsa yapsınlar fark etmez, yeter ki ben bilmiyim! Bu konuda ne kadar suni düşündüğümü bildiğim için iyisi mi ben burada durayım…
Şimdilerde yeni ekol, iyice çığırından çıkmış olan sezeryanla doğumdan normal doğuma geri dönüş… İki gün önce bir arkadaşımın hamile eşiyle beraber normal doğum konusuna kendini adamış olan bir doktorun eğitimine katılmış olduğunu ve oradaki deneyimlerini öğrendim. Baba adaylarının bu tür eğitimlerde yer almaları son derece önemli. Başlangıcı beraber inşaa eden ailelerde, doğumdan sonra babaların en az anneler kadar sorumluluk aldığı görülüyor.
Eğitimin gereğine ve önemine her zaman gönülden inanmış biri olarak size hemen konuyla ilgili linkleri gönderiyorum :
http://www.dogaldogum.com/anasayfa.html
http://www.hamilelerkulubu.com/
İlginizi çekebilecek diğer makaleler:
Etiketler: 
doğum öncesi eğitim, normal doğum, sezeryan | Haberdar olun
Kan görünce düşüp bayılan biri olarak, normal doğum aklımın ucuna bile gelmedi. sezeryanden sonra çok canım yandı ama verdiğim karardan pişman değilim.
Ben iki kizimi da normal dogumla kucagima aldim. O sirada insanin gozu pek bir sey goremiyor zaten:) sezeryani hic denemedim ama dunyaya benimle beraber merhaba demeleri, ilk cigliklarini atar atmaz oylece karnimin uzerinde yatmalari, ben cocuklarimi kucagima almisken doktorun isine devam etmesi, o anda cocuklarima dokunabilmek gercekten cok ozel bir duyguydu. Pisman miyim, hayir asla. ama epidureli deneyecek vaktimin olmasini isterdim:))
Ben her ikisini de denedim. Uzunca yazımı yakında çıkacak olan “Annemin Karnında Bir Bebek Var!” isimli kitapta okuyabileceksiniz. Kısaca, sevgili Şeniz, sen doğum yaparken söylediğin gibi bacaklarının arasında personel dolaşmıyor!
)) İki, hadi bilemedin üç kişi var orada ama önünde sadece jinekolog duruyor. Beni çok güldürdün! Bir de popcorn ve kola verdek ellerine diyorum şimdi. Normal doğumun hem o anı, hem de sonrası diğerine oranla çok kolay. Sezaryeni savunuup duranlar ya çok özel bir deneyim yaşamışlar, ya da hiç normal doğurmamışlar ve neyden bahsettiklerini bilmiyorlar… Hoş doğurmuşsun ve konu kapanmış. Geçmiş olsun, hayırlı uğurlu olsun. 
)
Yakında 2 yenidogan ile tanıstım:
1.si normal dogum ve annesini istahla ilk gunden beri emen. Toplam kilo kaybı dogumdan sonra 200 gr, onu da 10 gunde geri aldı. Sakin, uyuyan.
2.si sezeryan ve kaliteli sutunun gelmesi icin aclıktan kıvranarak annesini emmeye calısan tosuncuk. Ne kadar kilo kaybedeceğini ya da mamaya ne zaman baslayacağını goreceğiz. Ama aglayan.
2. deneyim beni cok etkiledi, cunku aynı kendi dogum yapmıs halimi gordum, caresizce sutunun gelmesini bekleyen, bebegini doyurmaya cabalayan ben.
–
Su bir gercek ki normal dogum hem bebegi hem de anne vucudunu hazırlıyor. Kasılmalar sırasında gogusler de sut üretimine hazırlıyor kendini. Bebegini emzirebilmekten daha otesi bir durum olmaması gerektigine inanıyorum. Bana bu gercek daha once anlatılmadıgı icin cok kızgınım ve üzgünüm. Normal dogum konusunda gozlerimizi acmalıyız ve bu gerceği gormeliyiz. Gerisi detay olmalı…