Anita Renfroe’nun anneliğe esprili ve esprili olduğu kadar da gerçekçi bakışına dair satırları gülümseyerek okurken çok özet ama paylaşmak istediğim bir yorumu oldu. Anita’nın teorisine göre:

 İlk çocuk rahimde kendisi için önceden hazırlanmış yer olmadığından, kendine yer açabilmek adına her santimetre için savaşır durur.  Bu yüzdendir ki birinci çocuklar hayatta hep daha fazlayı başarırlar.

 İkinci çocuk rahme düştüğünde, kendisine ayrılmış biraz alan bulur ama aynı zamanda burada bir başkasının kendinden önce var olduğunu da anlar ve bunun haksızlık olduğunu düşünür. İkinci çocuğun bundan sonraki hayatı bu kafa yapısıyla devam edecektir.

 Üçüncü çocuk rahme düştüğü zamana dek rahim yeterince esnemiştir ve bundan dolayı da en küçükler en rahat karakterli olanlardır.

 Süper değil mi? Ben çok beğendim!!

İlginizi çekebilecek diğer makaleler:

Yorumlar:

1. Fatmanur Erdogan

   27/08/2009 at 9:27 pm

   Bana kalirsa dissal faktorler daha agir basiyordur, bu teori gecerli olsa bile…

   Cevap
2. Gulum Sener

   02/09/2009 at 10:31 pm

   Okurken gulmekten katıldım:)) cunku tam da biz uc kızkardesi tarif ediyor:))

   Cevap