Zorla güzellik olmaz!
Zorla güzellik olmaz denir. Doğru!
Çoğu akşam, işten eve gelirken kendimi kızımla neler oynayabileceğimi planlarken buluyorum. Eve geldiğimde büyük bir şevkle planladığım oyunun düzenini kurarken, bir de bakıyorum kızım Melis yaptığım hazırlıkların bir detayına takılmış kalmış! Onu ne kadar bir adım sonrasına ilerlemeye zorlasam da o, ilgilendiği noktada kalmaya kararlı…Artık anladım ki zorlamanın hiç faydası yok. İlgisini çeken şey bana ne kadar devede kulak gibi gelse de önceliği ona vermem gerekiyor. Hemen adapte olabilmek kolay olmuyor; hele biraz önce uydurduğum oyunla kendimi dünyanın en eğlenceli ve yaratıcı annesi olduğumu düşünürken!
Bazen diyorum; keşke çocukluğuma geri dönüp neler düşündüğümü görerek bugüne geri dönsem de kızımı daha iyi anlayabilsem! Ne de olsa, ondan hiç de aşağı kalır tarafım yokmuş annemin planladıklarını altüst etmekte…
Ben 2 yaşındayken, bir gün annem beni sirke götürmek istemiş. Babam da almış biletleri ve gitmişiz Medrano sirkini seyretmeye. Ancak annemin hevesi kursağında kalmış. Benim çok hoşuma gideceğini düşündüğü sirk ortamı hoşuma gitmiş gitmesine de, gösteri yapan hayvanlar yüzünden değil! Seyirci koltuklarının altındaki kumlar yüzünden…Sonuçta annem sirki seyrededursun, babam tüm gösteri boyunca çömelip benimle kum oynamış.
Şimdi fark ediyorum ki aslında babamın yaptığı en doğrusuymuş! Bazen çocuğumuzla paylaştığımız anları özel kılmaya çalışırken ne yaptığımız, çocuğumuzun o anın tadını çıkarmasından daha ön plana çıkabiliyor. Halbuki çocuklar için bizim planladıklarımız hiç de önemli veya ilgi çekici olmayabiliyor. Anne-babaların beklentilerinin yüksek olduğu günlerin iki taraf için de hüsranla bitmemesi için bizim yeterli esnekliği gösterebilmemiz gerekiyor. Bu bazen düğüne yanımızda götürdüğümüz çocuğumuzla bir lokma yiyemeden gece ayazında çelenklerden çiçek koparmak; bazen yelkenli yarışlarını göstermek için gittiğimiz sahilde onunla kayaların üstünden suya taş atmak olsa da…Zaten tam tersini beklemek imkansız. İyisi mi büyüklük bizde kalsın, sirke gidip kumdan kaleler yapalım?
